دربیتهای دفتر ذهنم نشسته بود                 ازغصه٬شانه های لطیفش٬چه خسته بود

ازلحظه ایکه کودک خودرابغل گرفت        او درجوار حضرت  زهرا نشسته  بود

سجاده اش همیشه پراز ربنای نور             مادر نماز عاشقی اش راکه بسته بود

                                 خورشید از میان نگاهش عبورکرد 

                                  وقتی قنوت سبز دعا را مرور کرد

گل کرد ازشکوفه ی چشمش٬دعای او           اردیبهشت دفتر شعرم برای او

هستی ِ شاعرانه ی من سهم کوچکیست          چشم و دل و تمام وجودم فدای او

مادردوباره  واژه ی دل راورق زد و...         پیچید بر سکوت غزلها   صدای او 

                               او آمد وبه یمن ورودش بهارشد

                               زیباترین نگارش این روزگارشد

.

.

وقتیکه آمدی به جهان٬عشق٬زاده شد                  یک آسمان"هدیه"ی لبخند داده شد   

آغوش تو نوازش گلهای اطلسی                        بایادتو سرودن شعرم چه ساده شد

روزی که شد ولادت بانوی یاسها                      آن روز نام اعظم "مادر"نهاده شد 

 

           ***ولادت حضرت زهرا(س)و روزمادر مبارک ***