دریای  واژه ها

به مناسبت فارغ التحصیل شدنم متنی نوشتم که برگرفته ازاصطلاحاتی ست که در دروس تخصصی, ازترم اول تا آخرین ترم آموختیم...

اگرمتوجه برخی اصلاحات نشدید عذرخواهم...

درماتریس زندگی,همه ی ما درایه هایی هستیم که میتوانیم خوشبختی و شادی را بایکدیگر تقسیم کنیم,ازغصه هاجذربگیریم و محبت رابه توانnبرسانیم و بافاکتورگرفتن ازنا امیدی زندگی را ساده کنیم.

آموختیم: دربرابرمشکلات مقاومتمان رابالا ببریم تاجریان کمی ازماعبورکند.

آموختیم: ازخدانخواهیم که مشکلاتمان را کم کند,ازاو بخواهیم شانه هایمان راقوی کند تاتوان تحمل بارهای سنگین سختی راداشته باشیم.

آموختیم:بایادخدا میتوانیم خازن های روحمان راشارژ کنیم.

آموختیم: آرامش راازفیلتربالاگذرعبور دهیم تادرفرکانس های بالای عصبانیت ,بدون ذره ای نویز, آرامش مان راحفظ کنیم.

آموختیم:جنس پشتکارمان را عایق انتخاب کنیم تادرمقابل شدیدترین ضربه ها امیدمان راازدست ندهیم.

آموختیم:اگرlimitاعمالمان به سمت خدامیل کند کسر زندگی مان همیشه معنادارد و هیچگاه مبهم نمیشود.                                                                              

ودر نهایت آموختیم:

درشبکه های مخابراتی افکارمان,آنتن های شیپوری مغزمان رادرجهتی قرار دهیم که سمت گرایی مان به خدابیشتر شودتابتوانیم گین وبهره عمرمان رابالاببریم وpatternدنیای دیگر رادرصفحات زندگی به خوبی رسم کنیم.